Skip to content

De kerstboomballenboom (van mijn ouwe oom)

Ik ben me ervan bewust. Het zijn wellicht vijgen na Pasen om nu nog met kerstballen op de proppen te komen. Mag ik als excuus naar voren schuiven dat ik volop in de blok zit? Zoals een echte student zit ik van de vroege ochtend tot in de late avonduren over de studieboeken gebogen. En al zijn de echte boeken en ingebonden cursussen dezer dagen vervangen door PowerPoints en online tutorials, het blijft even hard labeur om al de kennis, nodig om de examens door te spartelen, in mijn arme hoofd te pompen. Na een bepaalde leeftijd staat een hersenpan niet meer te springen om zaken over toxicologie, huid- en longaandoeningen en meer van dat fraais, onderdak te bieden. En ik weet nu al, als het wonder geschiedt, als de tabellen en schema’s toch een plek in mijn hoofd kunnen veroveren, dan zal de vreugde om de nieuw verworven kennis van korte duur zijn. Want een hoofd zoals het mijne, dat vergeet. Dat vergeet snel en is algauw weer met iets nieuws bezig.

Bij wijze van pauze en telkens ik behoefte heb aan een nieuwe kop verse koffie, slenter ik, ook zoals het een goede student betaamt, op mijn sloffen de trap af en kom ik voorbij de boom.

De boom die nog vol met ballen hangt en waarvan ik er tijdens de blokpauzes telkens een of twee ballen afhaal. Nu is het best een grote, struise boom die afgeladen vol hangt, dus als ik zuinig ben met het afhalen, ben ik er nog wel even zoet mee. Ik drentel een paar maal rond de boom, spreek binnensmonds mijn goedkeuring nog eens uit (Ja! Dit jaar heb je er werkelijk een heel mooie boom van gemaakt!) en pak dan de versiersels die aan takken hangen die vervaarlijk sterk naar beneden aan het hellen zijn. Want de mooie boom droogt uit en laat elke dag zijn fijne dennentakjes wat meer naar beneden hangen. Wat had ik dan ook verwacht? Een boom, bruusk ontdaan van al zijn wortels, afgeladen vol met lichtjes, vogeltjes, sneeuwpopjes en ballen, in een lekker warm huis. Misschien hoopte ik stiekem op een wonder en een eeuwig groene boom? Zomaar? Omdat het fijn zou zijn in deze gekke tijden?

Als ik zo rond de boom aan het sloffen ben, begin ik te neuriën, spontaan lekker te hummen, binnensmonds. Want de tekst die ken ik nog maar half.

‘En dan gaan we met zijn allen, we smikkelen en smakken… van de kauwgomballen, van de kauwgomballenboom van mijn ouwe malle oom…’

Iets met rotte kiezen, dat staat me ook nog bij. In dat oude liedje, van Elli en Rickert, als ik me niet vergis. Ik heb geen flauw benul wie ze waren, maar het liedje van de kauwgomballenboom, dat werd op een gegeven ogenblik grijs gedraaid. Het stond op een bandje dat in de cassettespeler van de wagen zat. Samen met het kauwgomballenboomlied zongen de kinderen en ik uit volle borst mee met de Samson Rock, Kleine Sjaak en De School dat is een Apekot. Dat laatste was dan weer van Vuile Mong, en alleen die naam uitspreken deed die kleine koters van mij gniffelen. Vuile Mong, als je zo’n naam had, dan moest je wél echt heel vuil zijn, he, mama?  Nu ja, dat was lang voordat de f*ck woorden ook in ons gezin hun intrede deden.

Wanneer ik nu een toertje rond die boom maak dan hum ik en dan zing ik stilletjes over de ballen die er hangen, in de kerstboomballenboom, van mijn ouwe malle oom.

Over een week zullen al de blauwgrijze en bruine ballen weer opgeborgen zijn, de slingers met lichtjes weer in een kluwen in hun dozen gepropt en wordt al de kitsch (ja ik ben dit jaar voor heuse kitsch gevallen) naar de donkere hoeken van de zolderkamer verbannen.

Maar! Er is hoop, want dit jaar hebben we ons laten gaan… en buiten een tweede boom neergepoot. Met wortels en al er aan! In de goede hoop dat we die boom binnenkort in volle grond kunnen planten. Dat deze wel voor eeuwig groen en fris blijft. Maar voorlopig staat hij nog in een pot, mét een wirwar aan lichtjes en goudkleurige ballen. Veel goudkleurige ballen. Goed om me nog een weekje zoet te houden tijdens die broodnodige pauzes van me. En daarna, daarna is de lente alweer in zicht!

Maar eerst nog door die vervloekte examens heen spartelen.

Published inUncategorized

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.